De heilloze zoektocht naar de beste manier van organiseren

Hoe zit het met organiseren 3.0? Kan de hiërarchisch ingerichte organisatie al bij het grofvuil worden gezet? Voorlopig nog niet, schrijft éminence grise Rudy Kor. Er is geen beste manier van organiseren: laten we liever vanuit én-én denken.

RudyKor.jpg

Al sinds de 19e eeuw komen er om de zoveel jaar weer nieuwe opvattingen over organiseren naar voren. Er is altijd al sprake geweest van nieuwe inzichten – die soms van voorbijgaande aard blijken te zijn en die soms ook beklijven. Bepaalde ontwikkelingen gaan nu sneller dan een paar decennia geleden, minstens voor het gevoel, door de mogelijkheden van internet en sociale media.
Door deze ontwikkelingen komt de vraag naar voren of 'old school' organisatiekundig denken bij het oud vuil gezet kan worden. Ook al wordt dat met grote stelligheid verwoord door de 'zendelingen' die verkondigen dat morgen alles anders wordt, valt hier nog wel wat op af te dingen.

Het einde van de organisatie is nog lang niet in zicht
De moderne ICT-technologie maakt verschillende manieren van samenwerking en communicatie mogelijk waar we tien jaar geleden nog niet eens van droomden. Verplatting, gedeeld leiderschap en zelfsturing zijn nu de trends in veel organisaties. De toekomst is aan organisaties met zelfsturing en het lijkt erop dat deze coördinatievorm op steeds meer plekken ingang begint te vinden. Daarnaast wordt ook het einde van de organisatie voorspeld en dat de toekomst aan de zzp’er is die in wisselende netwerken functioneert.
Dat er iets gaande is in de wereld van leiderschap en organiseren is wel duidelijk. Maar minder duidelijk is of het gaat om een voorhoede die zich ermee bezighoudt en dat de rest van de managers in organisaties het licht nog moet zien. Of is het een ontwikkeling die wel weer overvliegt en hebben we morgen nog wel 'permanente' organisaties nodig? Of gaat alles in tijdelijke netwerkorganisaties geregeld worden? De discussie over de spelregels van organiseren komt steeds meer naar voren omdat we nu eenmaal leven in een wereld waarin alles afhankelijk van elkaar is geworden en er steeds meer in tijdelijke verbanden en netwerken wordt gewerkt.

Maar sinds mijn recente niertransplantatie ervaar ik het gemak dat één organisatie en één gebouw mij als 'klant' heeft geboden. De functies waar ik gebruik van heb gemaakt, zoals een laboratorium voor bloedonderzoek, de röntgenafdeling, diverse specialismen als urologie, anesthesie, operatiekamers – het is onder één dak te vinden. Daarbij komt dat ik de röntgenoloog nog niet zijn eigen 'device' achter in de auto zie zetten om daarmee van patiënt naar patiënt te rijden. En
een operatie vraagt nog steeds veel coördinatie en vereist een specifieke werkplek. Coördinatie die overgelaten wordt aan mensen met managementtaken. Het werk dat de medewerkers uitvoeren in het ziekenhuis kan nog steeds het beste gedaan worden in een organisatie, waarbij hun werk veelal in één gebouw plaatsvindt. Hetzelfde geldt voor de meerderheid van de medewerkers van Shell, AH, Unilever of ASML. Booking.com heeft niet voor niets in Amsterdam honderden medewerkers die werken in één gebouw. Overheden, zorgfabrieken, vervoer, bouw, maakindustrie enzovoort bieden nog steeds een grote meerwaarde door de efficiëntie van de productiemiddelen. Dat organisaties allemaal zouden verdwijnen, lijkt dan ook een illusie.
Lees het hele artikel van Rudy Kor (zie foto) in Management Executive door het hier te downloaden.

Downloads