Een vitale plek voor de intern adviseur

Twee meesters: Léon de Caluwé en Paul Kloosterboer.

MarcodeWitte.280(1)jpg.jpg

Leon de Caluwé nam vorig jaar afscheid als hoogleraar Advieskunde aan de VU te Amsterdam. Tijdens deze bijeenkomst zag ook het nieuwe boek van Paul Kloosterboer, promovendus van Léon, het levenslicht: 'Adviseren vanuit het geheel'. Het was voor mij een hele eer om (bij afwezigheid van Léon) het eerste exemplaar te mogen ontvangen. Elk nadeel heeft zijn voordeel, zullen we maar zeggen!

Kloosterboer heeft twee professionele liefdes: adviseren en veranderen. Hij staat op de brug tussen theorie en praktijk. In zijn boek worden deze liefdes overbrugd met de focus op interne adviseurs. Niet voor niets luidt de ondertitel 'De onmisbare waarde van intern advies'.

Revival van intern adviseren
De adviseur wordt geplaatst in de spanning tussen context, het vak en zichzelf als persoon. Natuurlijk is er literatuur over hoe managers naar adviseurs kijken. Overigens niet altijd even positief. En natuurlijk is er ook literatuur van adviseurs over adviseurs. Ook niet onverdeeld gunstig. Maar we beleven de revival van intern adviseren. Veel organisaties bouwen weer hun eigen verander- en adviescapaciteit op door te investeren in de competenties van managers en het opbouwen van eigen adviseurspools. Juist op dit moment geeft de benadering van Kloosterboer de (intern) adviseur een vitale plek vanuit systemisch perspectief. Goed getimed en zo’n boek was er nog niet!

Relatieweefsel
Het boek van Kloosterboer is een 'must read'. Vooral vanwege de visie op intern advies. Organisaties worden gezien als een relatieweefsel vol verticale en horizontale (werk)relaties. In dat weefsel zijn (net als in alle levende systemen) verstoringen onvermijdelijk. Al was het maar vanwege strijdige belangen, betekenisgevingsprocessen, verborgen contracten, scripts uit het verleden en politieke spelletjes. Nog los van een voortdurende stroom van externe impulsen. Die spanningen worden benaderd als micro-ontstekingen. De interne adviseur op de vitale plek vormt de immuunfunctie in het permanent ontstoken organisatieweefsel. Vitaal adviseren wordt dan de cellen zelfredzamer, zelfsturender maken en verbinden. Zo worden co-creëren en verbinden de nieuwe kerntaken van de intern adviseur. Een inspirerend perspectief dat de rol en positie van de interne adviseur op een boeiende wijze (weer) op de kaart zet.

Twee meesters. De een roept op tot het op zoeken en omarmen van spanningen, de ander ziet juist die spanningen als het werkterrein van de interne adviseur die deze ontstekingen moet immuniseren. Beiden hebben ook nog gelijk. Interessante paradox!